Rokoko mimarisi (veya Geç Barok), 18. yüzyıl Paris’inde sanat ve dekorasyonu da kapsayan daha geniş bir estetik hareketin parçası olarak ortaya çıktı . Bu son derece süslü, teatral, abartılı tarz , Versay Sarayı ve XIV. Louis’nin sanatı neyin oluşturduğuna dair katı fikirleri gibi ikonik yapılarda örneklenen Barok mimarisinin katı sınırlarına bir tepki olarak geliştirildi.

Rokoko Mimarisi Nedir?

Geç Barok veya rocaille olarak da bilinen rokoko mimarisi, 18. yüzyılda Paris’te ortaya çıkan ve Fransa ve Avrupa’ya yayılan dekoratif, gösterişli, karmaşık ayrıntılı ve katmanlı bir mimari tarzıdır.

Rokoko, Neoklasik üslubun yerini alana kadar Fransa’da ve Avrupa’nın başka yerlerinde yayıldı .

Rokoko Mimarisinin Tarihi

Rokoko mimarisi, sanatı ve tasarımı, Versailles Sarayı gibi Barok mimarisine ve Sun King’in kendi kendini yücelten Fransız klasik sanatına bir tepki olarak Louis XIV’in ölümünden kısa bir süre sonra Paris’te doğdu. Bu yeni çağda Parisliler Versailles’den şehre döndüler ve evlerini daha özgür, daha neşeli bir ruhla yenilemeye başladılar.

Rokoko stili, özellikle konukları eğlendirmek için kullanılan salonları dekore ederken popülerdi ve kabaca 1723 ile 1759 arasında modanın zirvesi haline geldi. Oyuncu ve coşkulu Rokoko, zarif, pastel tonlu ve – Louis’nin saltanatının testosterona dayalı estetik egemenliğini kısmen dengelemek için klasik olarak kadınsı çekicilik olarak daha iyi ya da daha kötü düşünülmüştü.

Rokoko iç mekanlar, iç mimari, tasarım, mobilya ve sanatın tümü ortak özellikleri paylaşan son derece uyumluydu. Rokoko salonu, duvar uygulamaları, boyalı tavanlar, heykel, sanat ve dekoratif unsurların yüksek ruhlu, hafif ve köpüklü bir atmosfer yaratmak için çalıştığı kendi estetik evreniydi ve bu da onları eğlendirmek ve eğlenmek isteyen yüksek fikirli aristokratlar için mükemmel bir arka plan haline getiriyordu. misafirlerini etkilemek.

Rokoko tarzı, Fransa ve Avrupa’ya, Avusturya, Almanya, İtalya ve Rusya gibi ülkelere yayıldı. Büyük ölçüde Barok’un son hurrası olarak kabul edilen Rokoko’nun canlı ruhu sonunda öldü ve kesinlikle daha kısıtlı Neoklasik tarz tarafından takip edildi .

Rokoko Mimarisinin Temel Unsurları

• Son derece dekoratif, dekoratif ve teatral bir tarz olarak kabul edilir.
• S ve C’lerin şekline dayalı asimetrik formların yanı sıra eğrileri ve karşı eğrileri içeren dekoratif unsurları sıklıkla kullanır.
• Doğal dünyadan etkilenen dekoratif öğeler genellikle kabukların, çakıl taşlarının, çiçeklerin, kuşların, asmaların ve akantus gibi yaprakların görünümünü taklit eder.
• Dekorasyon ayrıca genellikle melekler, müzik aletleri ve pagodalar ve ejderhalar gibi klişeleşmiş Uzak Doğu görüntülerine dayanır, ancak Barok görüntülerden daha laik olma eğilimindedir.
• Rokoko iç mekanlar, freskler, yontulmuş pervazlar, parşömenler ve bol yaldız gibi dekoratif süslemelere sahiptir.
• Boyalı ve boyasız karışık ahşap türleri ve tonlarını özgürce kullanır
• Trompe-l’œilkullanımıyla bilinir, örneğin genellikle gökyüzüne benzeyecek şekilde boyanmış tavanlarda
• İç mekanlar, açık pembeler, sarılar ve maviler gibi renkleri içeren açık, pastel bir palete sahiptir.
• Bazı dekoratif öğeler, alan ve ışık algısını geliştirmek için aynalı cam içerir; kristal avizeler; yaldızlı duvar aplikleri; alçı süsler; ve fırın

Rokoko Mimari

Rokoko Mimarisinin Önemli Örnekleri

Hotel de Soubise, Paris, Fransa. Paris’in Marais semtindeki Ulusal Arşiv kompleksindeki Hotel de Soubise’nin iç mekanları gizli bir mücevherdir ve Fransa’nın en iyi Rokoko tarzı örneklerinden biridir. 1730’larda Germain Boffrand tarafından yeniden dekore edilen bu zarif odalar, zarif duvarlara, boyalı tavanlara ve oymalı, yaldızlı ve aynalı detaylara sahip oval şekilli salonlara sahip eski prens ve prens dairelerini içerir. 18. yüzyıl estetiğine sadık kalan bu nefes kesici odalar, Sofia Coppola’nın Marie Antoinette’in hayatını konu alan 2006 filminin çekim mekanları arasındaydı.

Salon de Monsieur le Prince, Chantilly, Fransa’da. Jean Aubert tarafından dekore edilen ve 1722’de tamamlanan Salon de Monsieur le Prince, Paris’in kuzeyinde, Chantilly’deki Petit Château’da, zarif Rokoko mimarisinin bir başka çarpıcı örneğidir.

Charlottenburg Sarayı, Berlin, Almanya. Prusya’daki ilk Kraliçe eşi Sophie Charlotte’un eski evi olan bu muhteşem saray, şehrin en büyük sarayıdır ve Rokoko tarzı, onu popüler bir turistik cazibe merkezi haline getirmeye yardımcı olur.

Amalienburg, Münih, Almanya. Münih’teki Nymphenburg Sarayı Parkı’ndaki Amalienburg av köşkü, 1734 ve 1739 yılları arasında François de Cuvilliés tarafından tasarlandı. Johann Baptist Zimmermann tarafından tasarlanan muhteşem Aynalar Salonu (üstteki fotoğraf) gibi odalarıyla Rokoko tarzının muhteşem bir örneğidir.

Benzer yazılar okumak için buraya tıklayınız.

Genellikle oval ve dinamik temelli karmaşık mimari plan şekilleri hareket ve duygusallık hissini artırmak için alanların zıtlığı ve iç içe geçmesi tercih edildi. Diğer karakteristik özellikler arasında ihtişam, drama ve kontrast (özellikle ışıklandırmada), kıvrımlılık ve genellikle baş döndürücü bir dizi zengin yüzey işlemleri, bükme elemanları ve yaldızlı heykel sayılabilir. -Barok mimarlar genellikle peyzaj tasarımını planlarına dahil ettiler ve İtalya’nın birçok büyük bahçesinin, plazasının ve avlularının çoğundan sorumluydular.- Mimarlar titizlikle parlak renkler ve canlı boyanmış tavanlar uyguladılar.

Barok Mimari Peyzaj Tasarım Örneği

İtalya’daki seçkin uygulayıcılar arasında Gian Lorenzo Bernini , Carlo Maderno , Francesco Borromini ve Guarino Guarini vardı . Klasik unsurlar Fransa‘daki Barok mimariyi bastırdı. Orta Avrupa’da Barok geç geldi, ancak Avusturyalı Johann Bernhard Fischer von Erlach gibi mimarların eserlerinde gelişti. İngiltere’deki etkisi Christopher Wren’in eserlerinde görülebilir.

Geç Barok tarzı genellikle Rokoko veya İspanya ve İspanyol Amerika’da Churrigueresque olarak anılır.

Barok Mimarisi Nedir?

Barok mimari, 17. yüzyılın başlarında, doğrudan Rönesans‘ın ardından Roma’da gelişti ve Avrupa’nın diğer kalanına ve nihayetinde ABD’ye açılan oldukça gösterişli bir strüktür, dizayn ve sanat üsluptur. Son derece detaylı biçimler, mermerler, büyük ölçekli dekorasyon ve parlak renkler kullanılır. Katolik Barok’un abartılı tarzı, protestan kiliselerinin sert ve mütevazı tarzıyla çarpıcı bir tezat oluşturur. Barok üslup, Roma Katolik Kilisesi’nin görkemini simgeliyordu.

Barok Mimarisi Tarihi

Barok Mimarisi İtalya’da Başladı.

Genel olarak, Barok mimarisi, 16. yüzyılda başlayan çalkantılı bir döneme yanıt olarak gelişti. İktidardakiler, mimariyi ve sanatı güç, zenginlik ve şöhret sergilemenin bir yolu olarak kullanmak istediler. Bu, hiçbir yerde Katolik Kilisesi’nin Protestan Reformuna verdiği tepkiden daha belirgin değildir .

Bu süre zarfında, dini liderler ünlü hale gelen kültür ve sanat biçimlerini etkileyebilirlerdi. Katolik Kilisesi için bu etkiyi korumanın en önemli yolu, görkemli kiliseler ve katedraller üretmekti.

Görevlendirilen sanatçılar ve mimarlar, Rönesans‘ın güzellik ve gerçekçilik kavramlarını yeniden canlandırmaya başladı, ancak bu sefer daha da süslü ve abartılı bir şekilde. Barok dönemde sanatçılar, duygu ve sadakati uyandırmayı amaçlayan birkaç yeni teknik geliştirdiler.

Barok Mimarisi Daha Sonra Avrupa ve Güney Amerika’ya Yayıldı.

Papa ve diğer Katolik hükümdarlar inşa etmeye başladıktan sonra, stil, kolonizasyon nedeniyle hızla Avrupa’ya ve Güney Amerika’ya yayıldı. Kuzey Amerika’da barok eksiktir çünkü o zamanlar kıta henüz sömürgeleştiriliyordu.

Barok mimarinin ülkeye bağlı olarak ince farklılıkları vardır. Barok tarzı popüler hale geldikçe, mekanlar gündemlerine ve yaşam tarzlarına uyacak şekilde temel özellikleri değiştirdi. Çoğu durumda, binalar yoğun bir şekilde dekore edilmiştir ve sıra dışı ve hatta bitmemiş gibi görünen unsurlar içerir.

Barok’un iki ünlü örneği, Santa Susanna kilisesi ve İtalya’daki Caserta Sarayı’dır.

Barok Mimarisinin Özellikleri

• Büyük kubbeler veya kubbeler. Bu kubbeler genellikle bir yapının merkezinde konumlandırılmıştır.
• Ayrıntılı motifler ve süslemeler. Detaylar inanılmaz derecede karmaşık, bu da mekânın savurganlığına ve kutsallığına katkıda bulunuyor.
• İçte ve dışta yaldızlı heykeller olur. Heykeller alçı veya mermerden yapılmıştır ve yüksek tezatlı renkler ve dokular içermektedir.
• Dikkat çekici özellikler. Bunlar arasında kavisli duvarlar, boyalı tavanlar, tonozlu tavanlar, sütunlar, heykeller, kemerler, nişler, çeşmeler, kayma, kırık alınlıklar vb. Olabilir. Bu öğelerin çoğu, dinamizm olarak bilinen bir hareket hissi verir.
• Çift eğimli tavan arası çatı vardır. Bu çatı kaplama elemanı, Fransız Barok mimarisinin önemli bir özelliğidir ve birçok şato veya kır konağına dâhil edilmiştir.
• Parçalanmış veya kasıtlı olarak eksik öğeler.

Barok Mimarisi Önemli Yapılar

• Paul Katedrali , Londra.
  

  St. Paul Katedrali

• Kışlık Saray, St. Petersburg.
  

  Kışlık Sarayı Panaroma

• Karlskirche, Viyana.
  

  Karlskirche

• Versay Sarayı, Versailles.
  

  Versay Sarayı

• Les Invalides, Paris.
  

  Les Invalides

• Aziz Petrus Meydanı, Vatikan Şehri.
  

  Aziz Petrus Meydanı

• San Carlo alle Quattro Fontane, Roma.
  

  San Carlo alle Quattro Fontane

• John’s Co- Cathedral, Valletta, Malta.
  

  John’s Co- Cathedral

Barok Mimarisinin Öncüleri

Michelangelo‘nun geç Roma binaları, özellikle Aziz Petrus Bazilikası , barok mimarinin öncüleri olarak kabul edilebilir, çünkü ikincisinin tasarımı daha önce bilinmeyen muazzam bir bütünlüğü sağladı. Öğrencisi Giacomo della Porta, bu çalışmaya Roma’da, özellikle Carlo Maderno’nun erken barok döneminin en önemli kilise cephesi olan Santa Susanna’ya giden Cizvit kilisesi Il Gesu’nun cephesinde devam etti. On yedinci yüzyılda barok tarz, özellikle Cizvitler tarafından teşvik edildiği Avrupa ve Latin Amerika’ya yayıldı.

• Barok, Rönesans mimarisi ile bazı örtüşmeleri vardır.
• Barok sanatçılar ve mimarlar ışığın ustalarıydı.
• Barok ve sömürgecilik yakından bağlantılıdır.
• Barok’un farklı tarzları ve dönemleri vardır.
• Barok kelimesi kusurlu inci anlamına gelir.

Rönesans mimarisine geçmeden önce biraz Rönesans‘tan bahsedelim. Rönesans, Orta Çağ’ın ardından tüm Avrupa’nın sanatsal, politik, kültürel ve ekonomik “yeniden doğuşunun” olduğu hiddetli bir dönemdi. Genel itibari ile 14. yüzyıl ile 17. yüzyıla kadar geçen zamana atfedilen Rönesans, klasik felsefe, sanat ve edebiyatın tekrardan keşfedilmesine davetiye çıkardı. İnsanoğlunun en büyük yazarları, düşünürleri, devlet adamları, bilim adamları ve sanatçılarından bir kısmı bu çağda ilerlerken, global keşif Avrupa ticaretine yeni alanlar ve kültürler açtı. Rönesans, Orta Çağ ve günümüz uygarlığı arasındaki boşluğu doldurmakla bilinir.

Rönesans Neden Başladı

Rönesans, başlangıçta Floransa, İtalya’da başlayan, ancak daha sonra Avrupa’ya yayılan bir kültürel hareketti. 1350 civarında başladı ve 1600 civarında sona erdi. Rönesans sırasında (“yeniden doğuş” anlamına gelen bir kelime) insanlar sanatta, öğrenmede ve diğer pek çok şeyde değişiklikler yaşadılar. Rönesans‘tan önce, Avrupa, Karanlık Çağ olarak da bilinen Ortaçağ Zamanlarını yaşadı. Karanlık Çağlar savaş, kıtlık ve hastalıklarla karakterize edildi ve birçok insan bundan hoşlanmadı. Karanlık Çağlar boyunca, bireyin (sadece kiliseye güvenmek yerine) dünyada önemli katkıları olduğuna inanan insanlar olan Hümanistler ortaya çıktı. Hümanistler fikirlerini, yeni fikirlerine ve sanatsal becerilerine ilham veren eski Yunanlılardan ve Romalılardan aldılar.

Rönesans‘ın birçok nedeni vardır, birincisi “Kara Ölüm” olarak da bilinen Hıyarcıklı Veba. Veba, 1300’lerde orman yangını gibi Avrupa’ya yayıldı, ancak sonuçta İtalya gibi yerlerde iş ve ticarette iyi değişikliklere yol açtı. İtalya, yetersiz tahıl satışlarından şarap, yağ, peynir ve deri ürünleri gibi kaliteli ürünlerin satışına geçti. İtalya’nın merkezi konumu, onu Kuzey Avrupa ülkeleriyle iş ve ticaret için harika bir merkez haline getirdi. (İtalya’nın Rönesans döneminde aslında İtalya olarak adlandırılmadığının farkındayım; ancak, onu resmetmenin en kolay yolu bu çünkü şimdi ona böyle diyoruz).

Rönesans‘ın bir başka nedeni, sosyal sınıfın servetinizi dikte etmek zorunda olmadığı yeni fikirdi. İnsanlar ilk kez, doğdukları sınıfın finansal özgürlüklerini dikte etmesine izin vermek yerine, para kazanmak ve ardından toplumda yükselmek için çok çalışabileceklerini fark ettiler.

Genel olarak Rönesans, insanların kendileri için düşünmeye ve yeni sanatsal başarılar denemeye başladıkları bir dönemdi. Güzel eşyaların ve fikirlerin ticareti, sonunda Rönesans‘ın Kuzey Avrupa’ya yayılmasına yol açacaktı ve ilk kez işçi sınıfı zengin olarak ortaya çıktı.

Rönesans Neden İtalya’da Başladı

1. Oldukça açık bir rekabet kültürü, Floransa’da dinamik bir iş ve kültür hayatı yarattı.
2. Konstantinopolis’in düşüşü birçok mülteci ve Rum el yazmasını İtalya’ya getirdi. Bunlar antik çağlardan beri Batı’da görülmeyen paha biçilemez belgelerdi ve çoğu ilk kez Floransa’da tercüme edildi.
3. Bilimsel araştırma, Medici’nin gücü ve etkisiyle bir süreliğine mümkün hale getirildi. Pazzi komplosunu bozguna uğratmak için Papalık Mahkemesi ile anlaşmazlığa düşmüş olsalar da, servetleri ve evlilik bağları asil Roman Orsini ailesiyle ve Napoli Krallığı gibi diğer güçlü devletlerle olan ittifakları onlara biraz özerklik sağladı. Örneğin Galileo, Medici tarafından desteklendi ve evlerinde öğretmen olarak görev yaptı. Başka bir Medici âlimi olan Marsilio Ficino, Platon’un hayatta kalan tüm eserlerini ilk kez çevirdi.
4. Hukukun üstünlüğü ve temsili bir hükümet, servetleri ve kültürü daha istikrarlı hale getirdi.
5. Floransa, giyim gibi temel malların üretim ve tüketiminin sanatta tüketim modasına geçtiği, dünyanın en gelişmiş tüketici toplumlarından birine sahipti. Örneğin, mimaride neoklasik Rönesans tarzı yakalandığında, tüm seçkinlerin buna sahip olması gerekiyordu. Yeni öğrenme, bilim adamları ve kültürel seçkinler arasında da modaydı. Bu eşsiz kültürel çıktı, yine doğrudan Cosimo’nun ve özellikle Lorenzo de Medici’nin himayesine kadar izlenebilir. Bilim ve sanattaki cömertlikleri ve ince zevkleri nadiren eşitlendi.

Rönesans Dönemi Politik Durum

Geç ortaçağ ve Rönesans dönemlerinde, ancak, hükümdarlar daha fazla güç ve etki sahibi olmaya başladı. Yaklaşık 1350 – 1500 arasındaki uzun vadeli model, en büyük monarşilerin bölgelerini ve zenginliklerini genişletmeleriydi, bu da onların daha iyi orduları finanse etmelerine izin vererek daha fazla genişlemeye yol açtı. Bu süreçte, daha küçük eyaletler genellikle emildi ya da en azından daha büyük olanların teklifini yapmaya zorlandı; bu, İtalyan şehir devletleri ve doğu Fransa‘daki eskiden bağımsız krallıklar için geçerlidir.

Rönesans Dönemi Dini İnanç

Hümanizm, Avrupalıları Rönesans sırasında Roma Katolik kilisesinin rolünü sorgulamaya teşvik etti.

Daha fazla insan fikirleri okumayı, yazmayı ve yorumlamayı öğrendikçe, bildikleri dini yakından incelemeye ve eleştirmeye başladılar. Ayrıca matbaa, İncil de dâhil olmak üzere metinlerin kolayca çoğaltılmasına ve ilk kez halk tarafından geniş çapta okunmasına izin verdi.

16.yüzyılda bir Alman keşiş olan Martin Luther, Katolik kilisesinde bir bölünmeye neden olan devrimci bir hareket olan Protestan Reformu’naliderlik etti. Luther, kilisenin birçok uygulamasını ve bunların İncil’in öğretileriyle uyumlu olup olmadığını sorguladı.

Sonuç olarak, Protestanlık olarak bilinen yeni bir Hristiyanlık biçimi yaratıldı

Medici Ailesi

Rönesans, zengin vatandaşların gelişmekte olan sanatçıları destekleyebilecekleri zengin bir kültürel tarihe sahip bir yer olan Floransa, İtalya’da başladı.

Floransa’yı 60 yıldan fazla idare eden güçlü Medici ailesinin üyeleri , hareketin meşhur destekçileriydi.

Büyük İtalyan yazarlar, sanatçılar, politikacılar ve diğerleri, Karanlık Çağlarda deneyimlediklerinden çok daha farklı bir entelektüel ve sanatsal devrime katıldıklarını ilan ettiler.

Hareket ilk olarak Venedik, Milano, Bologna, Ferrara ve Roma gibi diğer İtalyan şehir devletlerine yayıldı. Daha sonra 15. yüzyılda Rönesans fikirleri İtalya’dan Fransa’ya ve oradan da Batı ve Kuzey Avrupa’ya yayıldı.

Diğer Avrupa ülkeleri Rönesans‘ı İtalya’dan daha geç yaşasa da, etkiler hala devrim niteliğindeydi.

Rönesans ve Hümanizm Etkisi

Hümanizm akımı Rönesans’a en çok etki eden faktörlerdendir. Hümanizm ve Rönesans arasında bulunan ilişki ; insana insan olduğundan dolayı kıymet veren bir felsefi anlayıştır. Reform eylemleriyle dünyaya gelen Rönesans içinde adeta kendini bulur.

Çünkü Hümanizm; zeki insanın varlığını esas alan ve en çok erdem olarak bilen, insanın ahlak ve yaratıcılık manasında kendi kendine yetmesini ve mucizevi veya dini kavrama başvurmasına gerek olmadığını savunan, bu sebeple insanın mutlak doğallığını ve özgürlüğünü keşfetmeyi amaçlayan felsefi bir fikirdir. İlaveten bu felsefe insanı ”Micro Cosmos / Küçük evren” olarak tarif etmektedir.

Hümanizm ile beraber Rönesans’a hazırlık için uygun bir alan kurulmaya başlamıştır.

Rönesans Mimari Nedir

Rönesans mimarisi , mimari tarzı, 15. yüzyılın başlarında Floransa’da ortaya çıkan ve ortaçağ Gotik tarzının yerini alarak , Klasik kültürün yeniden doğuşunu yansıtır . Sütun ve yuvarlak kemer , tünel tonoz ve kubbe dahil olmak üzere antik Roma formları yeniden canlandı . Temel tasarım öğesi siparişti . Bilgi Klasik mimarinin antik yapı kalıntıları ve yazılarından geldi Vitruvius . Klasik dönemde olduğu gibi orantı, güzelliğin en önemli unsuruydu; Rönesans mimarları, insan oranları ve binalar arasında bir uyum buldular. Bu orantı kaygısı, Rönesans tarzını daha karmaşık Gotik tarzdan ayıran açık, kolay anlaşılır alan ve kütle ile sonuçlandı. Filippo Brunelleschi , ilk Rönesans mimarı olarak kabul edilir. Leon Battista Alberti ‘ın Mimarlık üzerine On Kitaplar Vitruvius esinlenerek, Rönesans mimarisinin İncil oldu. Floransa’dan itibaren erken Rönesans tarzı İtalya’ya yayıldı . Donato Bramante’nin Roma’ya taşınması , Yüksek Rönesans‘ı ( c. 1500–20) başlattı . Maniyerizm, Geç Rönesans (1520-1600) tarzı, Yüksek Rönesans‘ın uyumu, berraklığı ve durgunluğundan ziyade gelişmişlik, karmaşıklık ve yenilik ile karakterize edildi. Geç Rönesans, aynı zamanda, Sebastiano Serlio (1475–1554), Giacomo da Vignola (1507–73) ve Andrea Palladio’nun etkili kitaplar yayınlamasıyla birlikte çok sayıda mimari kuramlaştırmaya tanık oldu .

Rönesans Mimarisinin Özellikleri

1. Rönesans mimarisinde, Antik Yunan Mimarisinde olduğu gibi planda ve cephede simetri mevcuttur.
2. Yapıda rustik (işlenmemiş) taş kullanılır.
3. Her bir katı birbirinden ayıran silmeler mevcuttur.
4. Çatı ile yapının en üst katını birbirinden ayıran bir korniş görülür.
5. Yapının kendisi ağır bir kütle halindedir.
6. Kapının üstünde düz lento bulunur.
7. Pencerenin üstünde farklı boyutlarda yarım daire veya üçgen şeklinde kör kemerler bulunur.
8. Klasik döneme ait 6 sütun başlığı görülür.
9. Roma dönemine ait kemerlere yer verilir.
10. Yapının içerisinde yarım daire tonozlar kullanılır.
11. İlk başta kaburgalı tonoz kullansalarda daha sonradan kapalı tavan kullanmışlar ve üstünü boyamışlardır.
12. Bazı yapılarda üçlü “palladian kemerli pencere” kullanılmıştır.

Rönesans Mimarisinden Temel Mimari Kavramlar

Rönesans cepheleri dikey eksenleri etrafında simetriktir. Örneğin, bu dönemin kilise cepheleri genellikle bir alınlıkla örtülür ve bir pilaster, kemer ve saçak sistemi ile düzenlenir. Sütunlar ve pencereler merkeze doğru bir ilerleme gösterir. İlk gerçek Rönesans cephelerinden biri, Floransalı mimar Bernardo Gambarelli’ye (Rossellino olarak bilinir) atfedilen Pienza Katedrali (1459-62) idi.

Rönesans mimarları, Roma sütun sıralarını (Toskana, Dorik, İyonik, Korint ve Kompozit) model olarak kullanarak sütun ve pilasterleri de dahil ettiler. Siparişler yapısal olabilir, bir kemeraltı veya arşitravı destekler veya tamamen dekoratif olabilir, pilaster şeklinde bir duvara yaslanabilir. Rönesans döneminde mimarlar, kolonları, pilastrları ve saçaklıkları entegre bir sistem olarak kullanmayı hedeflediler. Pilasterleri entegre bir sistem olarak kullanan ilk binalardan biri Brunelleschi’nin Old Sacristy (1421-1440) idi.

Kubbe, bu dönemde hem dışarıdan görülebilen çok büyük bir yapısal özellik olarak hem de sadece içten görülebilen daha küçük alanların çatısı olarak kullanılır. Antik çağda Pantheon gibi önemli yapılarda kubbeler kullanılmış, ancak Orta Çağ’da nadiren kullanılmıştır. Brunelleschi’nin Floransa Katedrali tasarımındaki kubbenin başarısı ve Bramante’nin Roma’daki Aziz Petrus Bazilikası planında kullanılmasının ardından kubbe, Rönesans kilise mimarisinde vazgeçilmez bir unsur haline geldi ve Barok’a taşındı.

Pencereler, yarım daire biçimli bir kemer içinde eşleştirilip yerleştirilebilir ve genellikle dönüşümlü olarak kullanılan kare lentolara ve üçgen veya segmental alınlıklara sahip olabilir. Bu bağlamda, Roma’daki Palazzo Farnese, 1517’de başlamıştır. Manyerizm döneminde, iki alt kare tepeli açıklık ile çevrili yüksek yarım daire biçimli tepeli bir açıklık motifi kullanılarak “Palladian” kemer kullanılmıştır. Binaya ışık getirmek ve ev mimarisinde manzarayı göstermek için pencereler kullanıldı. Vitray, bazen mevcut olmasına rağmen, Rönesans pencerelerinde yaygın bir özellik değildi.

Son olarak, dış Rönesans duvarları genellikle düz sıralar halinde döşenmiş, yüksek derecede işlenmiş kesme taştan yapılmıştır. Binaların köşeleri genellikle rüstik taşlarla vurgulanmıştır. Floransa’daki Palazzo Medici Riccardi’de (1444-1460) modellendiği gibi bodrumlar ve zemin katlar bazen rustikleştirildi. İç duvarlar düzgün sıvalı ve beyaz tebeşir boya ile kaplanmıştır. Daha resmi alanlar için, iç yüzeyler tipik olarak fresklerle dekore edilmiştir.

Rönesans Mimarisinin Önemli Mimarları

Filippo Brunelleschi

Filippo Brunelleschi , erken öncülerinden biriydi mimar ve mühendis (1377 doğumlu, Floransa [İtalya] 15 Nisan 1446, Floransa -died) Rönesans mimarisi içinde İtalya‘ya . Başlıca eseri kubbe arasında Floransa’daki Santa Maria del Fiore Katedrali (Duomo) (1420–36), Brunelleschi’nin özellikle proje için icat ettiği makinelerin yardımıyla inşa edilmiştir. Brunelleschi’nin hayatı ve kariyeri hakkında bilinenlerin çoğu, 1480’lerde hayranlık uyandıran genç bir çağdaş tarafından yazılmış bir biyografiye dayanmaktadır. Antonio di Tuccio Manetti.

Filippo Brunelleschi, Floransa’daki Duomo’nun kubbesini tasarlamasıyla tanınır, ancak aynı zamanda yetenekli bir sanatçıydı. Yakınlaşan paralel çizgileri tasvir ederek uzay yanılsamasını yaratan sanatsal bir araç olan doğrusal perspektifin ilkelerini yeniden keşfettiği söyleniyor . Onun ilkeleri çağdaşların şaşırtıcı derecede gerçekçi sanat eserleri üretmesine izin verdi.

Michelozzo

Michelozzo, kariyeri boyunca başlıca patronları Medicis ile yakından ilişkiliydi ve onu takip etti Cosimo de ‘Medici , 1433’te Venedik’te sürgüne gitti. Cosimo’nun 1434’te Floransa’da zaferle iktidara dönmesi üzerine, Michelozo’nun mimarlık kariyeri ciddi bir şekilde birkaç önemli komisyonla başladı. 1436’da Floransa’daki yıkık San Marco manastırının tamamen yeniden inşasına başladı . Manastır için inşa ettiği zarif kütüphane, 15. yüzyıl İtalya’sında sonraki kütüphaneler için model oldu . 1444-45’te yine Floransa’daki Santissima Annunziata’daki büyük kilise binaları kompleksinin benzer yeniden inşasını yönetti. Michelozzo , Floransa’nın 1446’da ölümü üzerine Floransa katedralinin mimarı olarak Filippo Brunelleschi’yi geçici olarak başardı .

Michelozzo , Florentine Saray sarayının tasarımında birkaç yenilik üretti. Temel plan, merkezi bir açık avluya sahip, genellikle üç kat yüksekliğinde blok benzeri bir yapı gerektiriyordu. Dış kısımda üç kat yatay ip dizileriyle ayrılmıştı ve taş işçiliğinin rustikliği her katta farklıydı. Bina, sarkan cesur bir kornişle kapatıldı. Bu özellikler Michelozzo’nun Floransa’da Cosimo de ‘Medici (1444-59; şimdiki adı Palazzo Medici-Riccardi ), erken Rönesans mimarisinin en güzel örneklerinden biri.

Leon Battista Alberti

Leon Battista Alberti , (14 Şubat 1404, Cenova doğumlu – 25 Nisan 1472, Roma’da öldü), İtalyan hümanist, mimar ve Rönesans sanat teorisinin temel başlatıcısıdır. Onun kişiliğinin, eserlerinin ve öğrenme genişliğine yılında kabul edilen prototip arasında Rönesans “evrensel adamı.”dır.

Alberti, erken Rönesans İtalya’sının kültürel yaşamının öncüsüydü. Çok yönlü doğası nedeniyle beğenildi. Onu yarım asır takip eden ve bu yönüyle ona benzeyen Leonardo da Vinci’dir. Yine de Alberti’nin durumunda, çok yönlülük kadar birlik de insanı ve onun başarılarını simgeliyordu. Leonardo’nun dehası onu Alberti’den daha ileriye taşıdı: Daha fazlasını gördü ve daha derinden gördü. Ancak Leonardo’nun vizyonu “modern”, parçalı bir karaktere sahipken, Alberti düşünce ve yaşamda Rönesans ölçü ve uyum ideallerini yerine getiren bir bütünlüğe ulaştı. Entelektüel ve sanatsal arayışları bir parçaydı ve teori ile pratik arasında benzersiz bir denge kurdu ve çağının bu baskın özlemini , sosyal ve politik olayların solmaya başladığı anda fark etti.

Rönesans Mimarisi Eserlerinden: Aziz Petrus Bazilikası

Aziz Petrus Bazilikası

Rönesans mimarisinin en önemli eseridir. Geç Rönesans ve erken Barok döneme aittir.

Arka Plan: Sanat ve Din

Dokuzuncu yüzyıldan itibaren Hristiyan Kilisesi, mimari güzel sanatlarla (bazilikalar, katedraller, kiliseler, Cluny gibi manastırlar için), heykel (hem kabartmalar hem de heykeller) ve resim (sunak paneller ve anıtsal eserler) ile ayrılmaz bir şekilde bağlantılıydı. Bunun için Avrupa’nın en büyük sponsoru ve patronu oldu. Ayrıca, vitray (özellikle Gotik katedrallerde ) ve goblen sanatının yanı sıra çok çeşitli duvar resmi (Sistine Şapeli) ışıklı el yazmaları da dahil olmak üzere birçok dekoratif sanat türü görevlendirdi.ve minyatür resim . Özellikle güneydoğu Avrupa’da çok sayıda mozaik sanatı ve çok sayıda ikon resmi yaptırdı . Tüm bu güzel tasarımlar ve dini sanat objeleri, dini cemaatlere Hristiyan mesajıyla ilham vermek için yaratıldı. Aslında, 16. yüzyılın ortaları Karşı Reformasyon gibi belirli zamanlarda, heykeltıraşlara ve ressamlara Yeni Ahit öyküsünün kesin özelliklerinin nasıl sunulması gerektiği konusunda ayrıntılı talimatlar verildi. Bu nedenle, Roma Kilisesi’nin dünya merkezi olan Aziz Petrus Bazilikası’nın, çok sayıda farklı özelliklere sahip olması şaşırtıcı değildir.

Dış Mimari: Cephe, Kubbe

Aziz Petrus’a, Yunan Mimarisinden türetilmiş Dor sütunlu bir sütun dizisiyle çevrili eliptik bir ön avlu olan Aziz Petrus Meydanı’ndan yaklaşılır . Aziz Petrus’un 376 fit genişliğinde ve 150 fit yüksekliğindeki cephesinde sona erer. Carlo Maderno tarafından tasarlanan cephe, dev bir Korinth sütun düzenine sahiptir (her biri 90 fit yüksekliğinde) ve on üç heykel ile kaplıdır – Mesih, on bir Havari (Peter hariç) ve Vaftizci Yahya ile çevrilidir. Zemin seviyesinde, 18 fit yüksekliğindeki iki Aziz Peter ve Paul heykelleri tarafından korunan basamaklarla yaklaşılır.

Aziz Petrus Bazilikası, Roma’nın dört Büyük Bazilikasından biridir, diğerleri Santa Maria Maggiore, St. Paul ve St. John Lateran’dır, ancak dünyanın en yüksek kubbesi olan Aziz Petrus’un kubbesidir. Roma silüeti. Büyük ölçüde Michelangelo tarafından tasarlanan ve Michelangelo’nun öğrencisi Giacomo della Porta tarafından Sixtus V’in (1585–1590) kısa ama aktif papalığı sırasında inşa edilen kubbe, her biri 60 fit kalınlığında dört pandantif ve büyük payandalara dayanmaktadır. Bramante’nin orijinal tasarımının merkezi bütünlüğünü bozmadan yük taşıyıcı yapının boyutunu ve gücünü artıran Michelangelo’ydu. Aziz Petrus’un kubbesinin en yakın rakipleri arasında Erken Rönesans‘ın Floransa Katedrali,Filippo Brunelleschi ve 1434’te tamamlandı – ayrıntılar için bkz. Floransa Katedrali, Brunelleschi ve Rönesans (1420-36); 537’de tamamlanan Konstantinopolis’in Ayasofya kilisesi; Aziz Paul Katedrali için Christopher Wren tarafından tasarlanan kubbe 1710’da tamamlandı. Aziz Petrus Bazilikası, binanın yüzeylerini sürekli olarak ölçeklendiren ve denetleyen uzman bir işçi grubu olan Sampietrini tarafından sürdürülüyor.

Gotik Mimari Heykel

Gotik edebiyat, romantizm ve korku türlerini birleştirir. Bazı ünlü Gotik kurgu yazarları Charlotte Bronte, Mary Shelley ve Edgar Allan Poe’dur. Ancak günümüzde birinden “gotik” olarak söz ederseniz, onun iyi bir hayalet hikayesi yazdığını söylemiyorsunuz; solgun makyajları, siyah ojeleri ve Viktorya modası hakkında yorum yapıyorsunuz. Gotik, barbarca, kaba ve orta çağdan kalma aydınlanmamış bir şeyi de tanımlayabilir. Kelimenin bu kullanımı genellikle büyük harfle yazılır. Kelime, Roma İmparatorluğu’nu işgal eden bir Germen halkı olan Gotlardan geliyor.

Gotik Mimari Nedir (12.yy-16.yy)

Tüm Avrupa da etkisini göstermiş bir mimari tarzdır. İsmin gelişi mimari üslup bittikten sonradır. Böylesine kaba ve estetikten uzak bir üslup ancak barbarlara (Gotlara) ait olabilir diyerek bu isim verilmiştir.

Gotik Mimarinin Özellikleri Nelerdir?

Gotik mimaride ışık konusuna önem verilmiştir. Işığın yalnızca tasarım etkisi değil, ifadeleri de -İsa ve onun kutsal varlığına dair neler sembolize edilmesi -önemliydi. Kilisenin içerisini ışıkla doldurmak için çalışmalar yapıldı fakat bu normal bir ışık olmayacaktı. Vitraylı camlar yerleştirilecek ve camların üzerine imgelere koyulacaktı. Tanrının varlığını sembolize eden ışıklardı bunlar. Bu mimari stilin büyük amacı bu ışığı vurgulamaktı. Vitraylar, Gotik mimari ile birlikte dini amaçlı yapıların vazgeçilmezi haline gelmiştir.  Aynı zamanda pencereleri de güzel göstermek için gül pencere gibi değişik pencereler kullanmışlardır. İçi çok süslemeli bir taş oyma işçiliği vardır.

Işığı mekana yaymak içinde mekan içinde değişiklikler yapılmıştır. Yapının içerisinde bir narteks kısmı bulunacak ve yapının giriş cephesinde 3 portal geçiş bulunacaktı. İç mekan elden geldiği kadar büyük ve açık olmalıydı çünkü gelecek olan ziyaretçilerin rahipleri rahatsız etmeden gezebilmeleri istenmiştir. Kilisenin içerisinde kaburgalı tonozlar ve sivri kemerlerle kapladılar.

Gotik Mimari Katedralleri

Gotik mimarisinin hakim olduğu dönemde bir çok katedral inşa edilmiştir. Katedraller piskoposlorun birer makamı konumundaydı. Gotik’in erken dönemlerinde şehirler büyüyüp, gelişti. Katedral inşa edilmiş olması o şehirlerin gelişimine de katkı sağlıyordu. Katedral inşa edilen şehirlere ayrı bir ilgi duyuluyor ve nüfus kayması bu tarafa da yöneliyordu. Bununla birlikte sosyal gelişmelerde birlikte geliyordu. Katedral inşaatları sanatkarlara ve zanaatkarlara bir çok iş fırsatı da sağlıyordu. Bunlar meydana geldikten sonra şehre gelip para harcayacak ziyaretçiler eksik olmuyordu.

Gotik Mimari ve Meşhur Uçan Payandalar

Bu kemerleri desteklemek için ise ince sütunlar kullanıldı bu sayede kilise daha aydınlık bir hava içerisinde olacaktı. Bununla birlikte Romanesk Mimarisinden daha aydınlık ve hafif ortam sağlanmış olsa da yine kütleli bir yapıdır. Duvarları güçlendirmek için ilk defa Gotik Mimarisinde uçan payandalar yerleştirilmiştir. Bunlar binanın dışarısında şapellerin arasında bulunur. Bu sayede duvarlar çok daha fazla incelmiş ve daha yüksek yapılara olanak sağlamıştır.

Gotik Mimari Tonozları ve Kemerleri

Romaneskte kullanılan beşik tonozlar yerine , kaburgalı tonozlar kullanılmıştır ve bunlar beşik tonoza göre çok fazla payanda desteği istemiyorlardı. Kaburgalı tonozlar baskıyı payandalarla değil de tavandaki kaburgalar aracılığıyla dağıtırdı.

Sivri kemerler biçimsel olarak  daha geniş veya dar olabilmesi sebebiyle tercih edilmiştir fakat yuvarlak kemerlerde bu çeşitliliği yakalamak zordur. Sivri kemerlerle payanda ayakları, sivri kemerlerin basıncını aşağı indirir.

Gotik Mimari İç Mekan

Geç Gotik Dönem ile mimarlar da bu konuda tekniklerini daha da geliştirerek simetrisi olan iyice süslü bileşenler inşa etmeye başlamışlardır. Yüksek Gotik Dönem olarak da geçen bu dönem bu tarzın üst noktasına vardığı bölümdür. Notre-Dame Katedrali bu dönemde inşa edilen en güzel ve en zarif katedraller arasındadır ancak 2019 yılında çıkan bir yangın sonucu kulelerden biri ve çatısı çökmüştür.

Gotik Kültürün Arka Planı

Gotik terimi, Orta Çağ sanat biçimlerini sembolize etmek için kullanıldı. Orta Çağ, Klasik dönem ile Rönesans arasındaki döneme atıfta bulundu. İtalyanlar için o dönemde Gotik’in Roma İmparatorluğu’nu yok etmesinden nefret ediyorlardı, döneme Gotik dedikleri barbarca ve kaba bir anlam taşıyordu.

1800’lü yıllarda Orta Çağ kültürü ve bununla ilgili şeyler, Romantik Hareket’te bazı insanların gözünde yavaş yavaş bir tür moda haline geldi. Romantizm bu kültürel hareketin merkeziydi. Romantist, tarihin sınırlarından atlamaya istekliydi. Bazıları Orta Çağ’a geri dönmeyi diledi, bazıları ideali dinden ya da mistisizmi aradı ve bazıları cevabı doğada bulmaya çalıştı. Romantik Hareketin tamamında Goth, karanlık, egzotik hayaletlerle ilişkili olarak görülmeye başlandı.

Örneğin, Byron, Shelley, Baudelaire ve Verlaine gibi romantik ve gotik yazarlar, insanoğlunun karanlık tarafının ifadesine dalmışlardı. Bu dönemde birçok gotik romancı sürekli ortaya çıkıyordu. Gotik edebiyat, mevcut zamansal toplumdaki ortodoks düşünce modeline bir meydan okumaydı.

Gotik duygunun görsel sanatlarda çok net bir tezahürü vardı. Karanlık ve ıssızlık Caspar David Friedrich gibi ressam tarafından çizildi. Mimari alandaki Gotik tarz moda olmaya başlamıştı.

20. yüzyılın 80’lerinde İngiltere’de modern Gotik hareket başladı. Gotik hareketin ortaya çıkışı, punk hareketinin sürekliliği olarak düşünülebilir. İnsanlara müzik alanında Gotik ruhun etkisi gösterildi. Gotik müziğin tema olarak insanı kasvetli ve boş aldığı biliniyordu. Dahası, yoğun bir ilgi olarak ölüme odaklanılıyordu. Yavaşlık, üzüntü ve hatta dehşet müziğin özellikleriydi.

Türkiye’de Gotik Mimarinin Uygulandığı Önemli Yapılar

Türkiye’de Gotik mimari ve gotik kültürü görmek pek mümkün olmasada bir kaç örneğin bazı kısımlarını gotik mimari ölçütlerinde değerlendirebiliriz. Bunlar:

• Pertevniyal Valide Sultan Cami’nin pencereleri
• Eminönü Hacı Küçük Cami’nin minaresi

gibi küçük örnekler verilebilir.

Gotik Kültür ve Gotik Sanat

Bu konuyla ilgili yukarıdaki açıklamada olduğu gibi, Gotik kültürün bir tanımını vermenin zor olduğu belirtildi. Bununla birlikte, Gotik kültürün doğduğu Gotik sanat şu bölümleri içeriyordu: Gotik edebiyat, Gotik film, Gotik müzik, Gotik resim, Gotik mimari, Gotik moda.

Benzer yazılar okumak için buraya tıklayabilirsiniz.

Roma İmparatorluğunun yükseliş dönemindeki sanatın yeniden alevlenmesi ile oluşmuştur. Çıktığı dönem olan Ortaçağ’ın iktisadi yapısı feodal sistemdi. Kilisenin müthiş hakimiyeti vardı. Din adamları halkların gözdesiydi ve krallardan bile daha güçlüydüler. Kilisenin baskıcı otoritesi vardı. Haçlılar, İslam toprakları üzerine akınlar düzenleseler de Avrupa içerisinde krallıklar birbirleriyle çarpışıyorlardı. Krallıklar arasında mezhepsel farklılıklar vardı.

Hayatın ortasında mülkler vardı ve ticaret gelişim gösterdi. Kendi üretimini yapan şehirlerde, bankacılık ve bankerlik yapan merkezlerde limanlar gelişti bununla birlikte sanatta peşinden geldi. Roma İmparatorluğunu düşüş döneminde geride kalan şehirler  tekrardan ön plana yerleşti ve Romanesk mimari akımı tüm Avrupa’yı, İngiltere dahil, etkisi altına alan ilk akım oldu.

Romanesk Mimarinin Özellikleri

Romanesk mimarisinde yapıların duvarları çok daha kalın ve korunaklı yapılırdı. Temel olarak moloz taş tercih edilirdi fakat bölgeden bölgeye de değişebilirdi, örneğin İngiltere de tuğlanın daha kolay bulunması sebebiyle tuğla kullanılarakta yapılan yapılar vardır. Taştan yapıldıkları için yapılar günümüze kadar gelmiş ve restore edilmesi çok daha kolay olmuştur. Taş yangın riskini bir miktar ortadan kaldırır ve muhteşem bir akustik sağlardı. Bu kadar çok taş kullanılması yapıyı daha ağır kılması sebebiyle taşıyıcı unsurlarda çok önemliydi. Taştan yapılmış tonozları taşımak için çok daha fazla payanda ve daha fazla yük taşıması için daha geniş fil ayakları kullanmışlardır. Yapılan her yapı adeta birer kaleyi andırırdı. Kendilerini daha fazla güvende hissetmek için yapılmıştır.

romanesk kilisesi

Korunaklılığın amacı dış etkiler olsa da aynı zamanda kilisenin gücünü göstermektir ve çok gösterişli yapılırdır. Örneğin iç mekan üzerinde tonozlar bulunurdu. Tonoz tavanı örtmesi için yapılan boşlukta uzanan bir tür kemerdir. Roma ve Bizans mimarisinde de gördüğümüz tonozlar, Romanesk dönemde de çok popüler oldu. Yangından koruma sağlıyor ve dayanıklılardır.

Romanesk dönemde daha çok beşik tonoz tercih edilmiştir. Her ne kadar taşıyıcı unsur olarak kullansalar da payandalarda yapıyı daha güzel göstermek için kullanılan unsurlardan bir tanesiydi. Yapıyı daha dekoratif göstermek için simetriyi, arkadı -arka tarafı boş ve üstü kemer dizi ile kapalı mekan-,oymacılık ve bazen klasik sütun başlıklarını –sütun başlıklarını kullansalar da o dönemin düzeni ile alakası yoktur- bile kullanmışlardır. Aynı zamanda çok sayıda heykelle süslenmiştir.

Beşik Tonoz

Pencere Örneği

Romanesk Mimarisinde şatolar, şehir duvarları, belediye binaları, katedraller ve manastırlar yapılmıştır.

Romanesk Mimari ve Taç Kapı

Açıklıkları küçük olsa da gösterişi fazla kapılar bulunurdu. Bir çok girişte oyma rölyefler bulunurdu. Kapının etrafı taç kapı olarak adlandırılırdı. Gelenlerin ilgisini çeken bol işlemeli rölyefler bulunurdu. Genelde mimari yapısı birbiriyle benzer olan rölyefler bulunurdu. Estetik açıdan etkili olan bu süslemeler aynı zamanda anlam bakımından da önemliydi. Halka incili indirebilmek ve öğretebilmek adına İncil’de geçen olayları ve suretleri buralarda anlatırlardı. Ziyaretçiyi çeken en büyük özellikte onların hikayeleriydi. Benzer şekilde pencere üstü süslemelerde bulunurdu.

Taç Kapı

Romanesk Mimari Örneklerinden Sainte-Foy Manastırı-Kilisesi

Kilise zamanında pagan tanrılarını reddeden bakire bir şehide olan Azize Faith adanmıştır. Kilisenin içerisinde azizeye ait eserler bulunmakla beraber ince işçilikle yapılan altın bir heykelde bulunmaktadır. Ziyaretçileri doğru ağırlayabilmek için mimarlar geleneksel Latin Haçı Bazilikasında değişiklikler yapmışlardır. Yan koridorları genişletmişler ve üstüne ikinci kat balkonu yapmışlardır. Kilisede net bir şekilde bazı Romanesk mimarinin özellikler görülebilmektedir. Ana girişin üzerinde kemer olması ve ön kapıların arasında dikey şekilde oturtulmuş sütunların olması gibi.

Romanesk Mimari (Romanesk Sanatı) benzeri yazıları okumak için buraya tıklayabilirsiniz.

Bizans mimarisi… Bizans  İmparatorluğu (Doğu Roma İmparatorluğu/395-1453), Roma İmparatorluğunun ikiye ayrılması ile beraber kurulan devlettir. Başlarda Konstantinopolis (İstanbul) ve Roma olmak üzere iki başkentten yönetiliyor olsada daha sonra Doğu ve Batı Roma olmak üzere ikiye ayrıldı. Doğu Roma’nın başkenti İstanbul, Batı Roma’nın başkenti Romaydı. Doğu Roma başta Latinceyi kullansada daha sonra halka incili taşımak için Yunancaya  geçmiştir. Roma pagan olsada Doğu Roma Hristiyanlığı seçti ve Milano Fermanını çıkartması ile Hristiyanlığı yasallaştırdı. 1.Konstantin’in bu kararı ile beraber ilk kiliseler bu tarihle beraber inşa edilmeye başlandı.

Bizans Mimarisi

Bizans mimarisini diğer mimarilerden ayıran özelliklerden bir tanesi gökyüzünü sembolize etmek için kullandıkları kubbelerdir. Erken dönemde Roma tapınaklarını model alan kiliseler yaptılar ve  dekoratif amaçlı tuğla kullandılar. Tuğla hem dekoratif bir malzeme olarak kullanılabilmesi hemde daha hafif bir yapı malzemesi olması hasebiyle tercih edildi. Çatıda kırma çatı kullandılar, bu çatılarda aşıklar ve mertekler ile kapatıldı. İçi çok geniş olan kiliseler yapdılar ve mermer kullanarak ihtişamlı sütunlar yapsalarda bu sütunları herhangi bir düzene yerleştirmek mümkün değildir. Dekoratif ürünler yerine mozaik işlemeler kullanılıyordu hatta mozaikle yapılan ince süslemelerin altın suyuna batırılmış olması ve altın işlemeli kilise detayları yapılmış olması ibadet eden kişilerin gözlerini kamaştırıyordu.

Bizans Mimarisi Bazilikal Plan

Kiliselerde bazilikal plan kullandılar. Nartex giriş bölümü, naos ibadet bölümü ve bema din adamları için özel bölümdür.

Azize Sofya Kilisesi (St. Sofia Church)

Erken dönemin en iyi kiliselerinden olan Azize Sofya Kilisesi, tamamen tuğla ile dekore edilmiştir. Tuğlanın dekoratif amaçlı kullanıldığını en rahat gördüğümüz kilisedir.

Azize Ayasofya Kilisesi

Yeni Aziz Apollinare Bazilikası (Basilica di Sant’Apollinare)

En ünlü iç mekan Yeni Aziz Apollinare Bazilikasına aittir. Mozaikleri günümüze kadar korunmuş ve hala orijinaldir. Mozaiklerin her birinin bir anlamı vardır ve bu mozaikler imparatorun gücünü halka göstermek için altın suyuna batırılır. Mozaiklerde başının arkasında hale bulunan kişiler önemli kişilerdir (halenin içinde birde haç işareti varsa o kişi Hz.İsa’dır ve kahverengi kıyafteler giyer). Bazı mozaiklerde halkın kutsal kişilere bir şeyler sunduğu görülür ve buda paganlık inancının etkilerinin hala görüldüğüne işarettir.

Yeni Azize Apollinare Bazilikası

Manastır

Manastırlar keşişlerin inzivaya çekildikleri, kendilerini soyutladıkları yerlerdir.

Jvari Manastırı

Kemer

Bizans’ta kullanılan kemerler Roma da kullanılanlara göre daha sivri uçlara sahiptir.

Hosios Loukas, Yunan

Her ne kadar Bizans İmparatorluğu yapı malzemesi ve dekoratif malzeme olarak tuğla kullansalar da her şehir bu ürünü üretebilecek veya temin edecek durumda olmayabiliyordu. Bu sebeple taştan yapılan yapılarda vardır. Bugünün Yunanistan toprakları içerisinde bulunan Hosios Loukas buna örnektir. Zengin olmayan bir şehirde yapıldığından taşla yapılmış ve tuğlalar sadece dekor amaçlı kullanılmıştır.

Hosios Loukas Manastırı

Emevi Camii (Umayyad Mosque), 709-715

Şam’da bulunan ve dünya üzerinde bulunan en büyük camilerinden olan Emevi Camii aynı zamanda en eski camilerden biridir. Emeviler’in, Bizans’tan aldığı bu bazilika sonradan yapıya eklenen minarelerle camiye çevrilmiştir.

Emevi Camii

Bizans Mimarisi Ayasofya

Ayasofya Bizans İmparatorluğunun en parlak dönemi olan Jüstinyen tarafından yapılmıştır. Ayasofya’nın diğer adı Kutsal Bilgelik Kilisesidir. Bizans İmparatorlarının taç giydikleri ve Konstantinopolis de dini anlamda merkezinde bulunan bir mekandır.

Ayasofya

Ayasofya Bizans mimarisinde de kullanılan Kubbeli bazilika (domed basilica) tipinnde bir yapıdır. Ayasofya hem kendisinin doğusuna hem de batısına aynanda uzayan bir yapıdır, merkezde de kubbe olduğundan dolayı bu kubbeyi kendisinden daha küçük iki yarım kubbe taşır. Bu yarım kubbeleride diğer yarım kubbeler taşır ve bu şekilde hepsi tüm ağırlığı yapının temeline götürür. Mimar Sinan’da kalfalık eserim dediği Süleymaniye’yi bu özelliği kullanarak yapmıştır (kubbeler şelalesi ismi buradan gelir) kubbeler şelalesi ismi buradan gelir)kubbeler şelalesi ismi buradan gelir) hatta Süleymaniye’yi yapmadan önce 1/10 oranında küçülterek provasını Kılıç Ali Camii ile yapmıştır. Yine aynı mimarların Ayasofya yapılmadan önce Ayasofya’nın provası niteliğinde yaptıkları bir yapıda vardır, Küçük Ayasofya.

Kubbeli Bazilika

Küçük Ayasofya Camii

Bizans Mimarisi Mozaikleri

Mozaik üzerinden ilerlemek gerekirse bu mozaikte ortada Meryem Anayı görmekteyiz. Meryem Ana her zaman siyah veya koyu mavi kıyafetlerle görülür ve bir sırtı olmayan bir tahtta oturur. Kucağında parlak kıyafetlerle gördüğümüz bebek İsa’dır. Hz.İsa’yı anlamanın en kolay yolu kafasının arkasındaki halede haç işareti olmasıdır (diğer kutsal olduğu sayılan kişilerde sadece hale bulunur). Meryem Ana’nın sağ tarafında Büyük Konstantin elindeki Konstantin şehrini ifade eden şehir maketini, sol tarafta ise İmparator Jüstinyen elindeki Ayasofya’yı ifade eden Ayasofya maketini sunuyor.

Bu mozaikte ise kominyonlar -yine paganlık inancını gördüğümüz- Meryem Anaya bir şeyler sunmaktadır ve Meryem Ana’nın sağ tarafında bir imparatoriçe bulunmaktadır. İmparatoriçelerin mozaiklerde kullanılması yaygın değildir.

En önemli ikinci mozaikler ise Chora Church de bulunur. Bizans mimarisinde kullanılan mozaiklerin anlamlarına TTK sitesinden (buradan) erişebilirsiniz.

Bizans Mimarisi ve Bizans Sanatı

Ayakta kalan Bizans sanatı çoğunlukla dinseldir ve çoğunlukla, dikkatle kontrol edilen kilise teolojisini sanatsal terimlere çeviren geleneksel modelleri izleyerek oldukça gelenekselleştirilmiştir. Freskler, mozaikler ve ışıklı el yazmaları ile ahşap paneller üzerine resim yapmak ana, iki boyutlu ortamdı. El yazması resim, daha büyük eserlerde eksik olan klasik gerçekçi geleneğin bir kısmını korumuştur. Figüratif heykel, küçük, oyulmuş fildişler dışında çok nadirdi.

Bizans sanatı, dönemin sonuna kadar ortaçağ sanatı üzerinde sürekli bir etkiyi sürdürdüğü Batı Avrupa’da oldukça prestijli ve aranılan bir sanattı. Bu, özellikle Bizans stillerinin 12. yüzyıl boyunca değiştirilmiş biçimde devam ettiği İtalya’da geçerliydi .

Bununla birlikte, birkaç gelen etki Bizans stilini etkiledi . Doğu Ortodoks kilisesinin genişlemesi yoluyla Bizans biçimleri ve üslupları Ortodoks dünyasına ve ötesine yayıldı.

Erken Bizans mimarisi, Roma mimarisinin önceki unsurlarına dayanıyordu. Batı İmparatorluğu’nun düşüşünden sonra, Konstantinopolis’teki Ayasofya ve Ravenna’daki San Vitale dahil olmak üzere birkaç kilise merkezi planlı yapılar olarak inşa edildi. Bununla birlikte, stilistik sapma, teknolojik ilerleme ve siyasi ve bölgesel değişiklikler, kilise mimarisinde yavaş yavaş Yunan haçı planıyla sonuçlandı.

Binalar geometrik karmaşıklıkta arttı. Önemli kamu yapılarının dekorasyonunda taşa ek olarak tuğla ve alçı kullanılmıştır. Klasik siparişler daha özgürce kullanıldı. Mozaikler oymalı dekorasyonun yerini aldı. Karmaşık kubbeler, devasa ayakların üzerinde duruyordu ve pencereler, iç mekanı yumuşak bir şekilde aydınlatmak için ince kaymaktaşı tabakalarından ışığı filtreliyordu.

Bizans Sanatının Dönem Eserleri

• Bizans Haçları
• Bizans Paraları
• Bizans ve Geç Roma Yüzüğü
• Bizans Kandilleri
• Bizans Altını
• Bizans Sikke Takıları
• Bizans Kurşun Mühürleri

“Bizans Mimarisi ve Bizans Sanatı” benzeri yazıları okumak için buraya tıklayınız.

Antik Roma mimarisi… Antik Roma insanları kırsal alanlarda yoksulluk içinde yaşasalarda Roma İmparatorluğu altyapı konusunda muazzam işler yapmışlardır. Şehirlerine su taşımanın yollarını, merkezi ısıtma sistemlerini bulmuşlar; mükemmel akustiğe sahip amfitiyatrolar ve stadyumlar inşa etmişlerdir.

Roma İmparatorluğu’nun Haritası

Antik Roma Mimarisinde Kemer

Romalıların mimariye kattıkları en önemli yapılar kemerlerdir. Kolon-kiriş sistemi sınırlıdır, eğer kolonlar birbirinden çok uzakta olurlarsa kiriş basınç altında kalır ve kırılır. Bu sebeple kemer mimariye yeni bir adım olmuştur. Ağırlıklar basınç ile taşınabilir, bu da daha güçlü kolonlar ve daha kalın duvarları beraberinde getirmektedir.

Kemer formu, kemer taşlarının kavisli olarak veya yarım daire şeklinde yerleştirilmesiyle oluşturulur. Bunu yapmak için ilk önce tahtadan bir karkas (iskelet) inşa edilir, kemer taşları bu kalıba yerleştirilir ve en üstündeki merkezine de bir kilit taşı yerleştirilir.

Antik Roma Mimarisinde Düzen

Klasik mimarlıkta Yunanlılara ek olarak Romalılar iki düzen daha kullanmışlardır. Toscana (Toscania,Tuscan) düzeni ve Kompozit (Composite) düzendir.

Tuskan Düzen

Toskano düzeni (Toscana) genel hatları bakımından Yunan Dor düzenine benzer. Dor düzenine göre daha sadedir ve kapital bulunmaz. Sütunun boyu alt çapının yedi katı olarak hesaplanmıştır. Üst çapı alt çapının yarısı kadardır.

Kompozit Düzen

Kompozit düzen; İyonik düzen ve Korint düzen birleştiren karışık bir düzendir.

5 klasi mimari düzen

5 Klasik Mimari Düzen

Antik Roma Mimarisinde Kullanılan Malzemeler

Roma tuğlası, taşı ve Roma betonu en çok kullanılan malzemelerdir. Roma döneminde tuğla üretiminin aşamaları; hammaddenin bulunur, öğütülür, suyla karıştırılır, kalıplara dökülür, kurutulur, pişirilir, depolanır ve yaşlandırılırdı. Tuğlanın yüksek miktarda kil içermesine dikkat edilirdi. Roma betonu daha önce yıkılmış binaların kalıntıları, seramik karo ve tuğla moloz gibi malzemeler ve harçtan oluşurdu. Bağlayıcı olarak su kullanılırdı. Bunun yanında mermerde kullanılsa da maliyeti diğer malzemelere göre daha fazla olması hasebiyle çok kullanılamazdı.

Roma Betonu

Roma Tuğlası

Antik Roma Mimarisinde Şehir Düzeni

Antik Roma

Şehircilikten evvelki zamanlarda kamusal yapılarının bir bölge içerisinde toplandığı gözlemlenirdi. Sonraki zamanlarda Forum hariç olmakla beraber kamusal yapıları şehirdeki özel yapıların etrafına inşa etmişlerdi. Şehri ziyarete gelen insanlar büyük duvar kapılarından girer girmez sütunlu caddelerden, zafer anıtlarının altından, hamamlar ve tiyatro yapıları ile birlikte farklı uzunluktaki yapıların etrafından yürürlerdi.

Antik Roma Mimarisi Yapı Tipleri

Antik Roma Şehir Düzeni

Arles Amfitiyatrosu

Savaş oyunları ve idamların gerçekleştiği büyük bir amfitiyatrodur. Fransa’nın Arles şehrinde bulunur. 20.000 kapasiteli bu yapıda günümüze kadar boğa güreşleri yapıldı.

Arles Amfitiyatro

Basilica

Antik Roma döneminde mahkeme salonu ve ticari alanları içerisinde bulunduran bu yapılar bir nevi günümüz belediye binası özelliğini taşımaktadır. Kilisenin prototipi niteliği taşıyan bu yapılar Hristiyanlık sonrası dönüştürülerek kilise formuna sokulmuştur.

Basilica

Circus

At yarışlarının yapıldığı büyük alanlar. Hipodromlardan daha büyük yapılardır. En önemli örneği circus maximusdur.

Circus Maximus

Forum

Antik Roma mimarisi ile beraber Romada kullanılan merkezi mekanlı pazar yerleridir aynı zamanda kamusal bir odak noktasıdır. Romada hayat artık dışa açıklıktan içeriye doğru değiştiğinden Antik Romada bulunan bu Pazar yerleri genellikle üstü kapalı olur.Her şehrin kendi forumları bulunur, bu forumların büyüklükleri şehirden şehire değişiklik gösterir.

Forum

Horreum

Antik Roma mimarisinde başta tahıl olmak üzere çeşitli ürünlerin depolandığı  bu alanlar ambar olarak kullanılırdı. İçerisinde bekçilerle korunan bu yapılar yüksek duvarlara ve penceresiz bir yapıya sahipti. Daha sonradan cezaevi olarak da kullanılmıştır.

Horreum

Deniz Feneri

Deniz Feneri

Denize hakim olma isteğinin sonucu olarak yapılan deniz feneridir. (lighthouse)

Thermae (Hamam)

Roma hamamları hijyenin korunması ve sosyalleşme için yapılmış yapılar olsa da içerisinde egzersiz yapılacak ve dinlenilebilecek yerleri de barındırıyordu. Roma’ya ait en önemli yapılardan olan bu hamamlar içerisinde buhar odaları ve soğuk suya atlamak için odalar bulunduruyordu. Bu hamamlara bolca ve devamlı bir şekilde suyun tedarik edilmesini hatta bu suyun ısıtılmasını bile Romalılar bulmuştur. Sıcak buhar ve sıcak su bulunan alanlar caldarium (hot bath), ılık dinlenme odaları olan alanlar tepidarium (warm bath), haç şeklinde tonozlanmış soğuk su bulunan merkezi alana ise frigidarum (cold bath) denirdi. En ünlü hamamları bath of trajan, bath of diocletion, bath of cercalla’dır.

Roma Hamamı

Insula

Durumu iyi olmayan insanların yaşadığı günümüzde apartmanlara tekabül eden yapılardır.

Villa

Roma’da zengin toprak sahiplerinin kırsal alanda yaptıkları konutlardır. İçerisinde Roma bahçeleri olan bu yapıların bahçede zeminleri ise mozaik kaplı olurdu.(köy evi)

Domus

Roma’da özel konutlara verilen isimdir. En küçük evden saraya kadar her boyutta olabilir. En önemli bölümleri atrium ve peristildi.

Domus

İnsula

Villa

Antik Roma mimarisinde yapılar bunlarla sınırlıda değildi. Güç göstergesi olan zafer kemerleri (Triumphal arch), Korint düzende yapılmış tapınaklar, tiyatrolar, dikili taşlar, taş kaplı ve insula cepheli yollar, su kanalları, köprüler, kanallar, sarnıçlar, surlar vb. içerisinde bulundururdu.

Su Kanalı

Zafer Kemeri

Köprü

Hypocaust

Roma mimarisinin en önemli özelliklerinden olan ısıtma sistemine hypocaust denirdi. Bu sistemler döşeme altında bulunur ve buradan bırakılan sıcak hava veya duman üst kısmı ısıtırdı. Bu sisteme en çok hamamlarda rastanıldı.

Hypocaust

Antik Roma Mimarisi Önemli Yapıları

Pantheon

Tüm tanrılara adanmış ve muhteşem bir mimari ve estetik kaygıya sahip bu tapınak, bugüne kadar en iyi korunmuş yapıdır. Daha sonradan kiliseye dönen Pantheon Roma’da bulunan en eski beton kubbeli yapıdır. Kubbenin tam tepesinde bir boşluk bulunur. 43 metre çapındaki bu kubbenin merkezindeki boşluk 2.5 metre civarındadır. Bu boşluğa oculus (göz) denir. Aynı zamanda Pantheon’un yatay ve düşey çapları birbirine eşittir.

Pantheon

Collesseum

Antik Roma mimarisine ait en ünlü ve en büyük amfitiyatrodur. İçerisinde 3 farklı mimari düzeni beraberinde bulundurur. 1.kat düzeni olarak Doric Düzen, 2. Kat düzeni olarak İyonik Düzen, 3.kata Korint Düzen kullanılmıştır. Gladyatörlerin kendir aralarında veya hayvanlarla yaptığı savaşlara sahne oldu. 50.000 kapasiteli bu yapının 80 adet girişi bulunur. Aynı zamanda tribünün seyirciyi güneş ve yağmurdan koruyacak tenteler yerleştirilmiştir. Roma’nın en büyük simgesidir. (Roma gezi rehberimiz buradadır.)

Kolezyum

Antik Roma Mimarisi benzeri yazılar okumak için buraya tıklayabilirsiniz.

Antik Yunan Mimarisi Yapı Tipleri

• Tapınaklar
• Açık hava tiyatroları
• Propylon
• Agora
• Stoa
• Bouleuterion
• Türbeler
• Stadyumlar
• Gymnasium (spor okulu)
• Anıtlar

Antik Yunan Mimarisinde Şehir Yapısı

Antik Yunanistan şehir devletleri halinde yönetilmekteydi ve bu şehir devletlerinin her birine “Polis” adı verilmişti. Bu şehir devletlerinin hepsinin kendi öz yönetimleri vardı ve her biri diğerlerinden bağımsızdı. Tepeye veya yükseltilmiş herhangi alana yapılmış şehir yerleşimlerini ifade eden terime “Akropolis” denmekteydi. Tapınaklar (Temple) bu akropolisin üzerine yapılırlardı. Tarım alanları şehrin dışında olur ve şehrin etrafı duvarla çevrilirdi. Her şehrin içinde mutlaka bir tiyatro alanı yer almaktaydı. Konu değinmişken tiyatro ve amfitiyatronun farkını söylemeden geçemeyeceğim. Amfitiyatrolar tam daire iken tiyatrolar yarım daireler olup formları da amaçları gibi farklılık arzetmekteydi.

Not: Eski Yunan ve Anadolu’da amfitiyatro bulunmamaktadır.

Polis’in yapısı

Şehrin içinde bir de Agoralar bulunurdu. Merkezi büyük bir açık alanda bulunan Agoralar, sosyal merkez ve Pazar konumundadır. Çiftçiler ve tacirler ellerindeki ürünleri burada satar, halk ise buluşma noktası olarak bu alanı kullanırlardı.

Agora

Zengin Antik Yunan Evi

Evlerin girişinde büyük ve geniş bir alan bulunmakta ve bütün odaların çıkışı buraya bakmaktaydı. Ev içerisinde ise neredeyse hiç pencere boşluğu olmazdı.

Antik Yunan Mimarisi Tapınak Anlayışı

Megaron Plan Tipi

Megaron, küçük boylu tapınaklarda uygulanan plan türüdür. Girişin hemen iki yanında birer sütun bulunur. İçeriye girildikten sonra girişe açılır ardından tapınağın merkezine gelinir. Merkezde kolonlar ve tanrılarına ait heykeller bulunur ve ibadet için kullanılır.

Megaron Plan

Zemin planında tapınaklara ait “naos “ adı verilen bir oda bulunur. Burada

Peripteros Plan

tanrılara ait heykeller bulunur ve kutsal bir bölümdür. Naos’a girmeden önce “pronaos” denilen bölümden geçilir. Pronaos’un bulunduğu kısım ile diğer kısma simetri sağlayabilmek adına “opisthodomos” bölümleri koyulmuştur. Tek amaç simetriyi bozmamaktır. Bir de bazı tapınaklarda naos’un arkasında bir oda daha olmakta ve bu odaya “adyton” denir. Bu bölüm sadece din görevlilerine açıktır ve başka kimse kullanamaz.

Antik Yunan Mimarisi Tapınak Plan Tipleri

2 kolonlu yapıların ismi distyle’dir. 4 kolonlu ve Vitruvius odalılar, tetrastyle; 6 kolonlu ve Vitruvius odalılar, hexastyle; 8 kolonlular, octastyle; 10 kolonlular, decastyle olarak adlandırılır. Görüldüğü gibi kolon sayıları ile plan tipleri doğrudan ilişkilidir. Ön cephedeki kolon sayıları ile yan cephedeki kolon sayılarının bile bir oranı vardır, bu oran (n : 2n+1) şeklindedir.

Tapınak Planları

Antik Yunan Mimarisinde Yapı

Antik Yunan mimarisinde kolonlar çok önemlidir. Kolonlara ilk başta Mısırdan özenmiş olsalar da sonradan kendilerini geliştirmişlerdir. Yunan Mimarisi stil olarak 3 farklı stile ayrılmıştır. Dor (Doric) düzen, İyon (Ion/Ionic) düzen ve Korint (Corinthian) düzendir. Bu düzenleri anlamak için sadece kolonların üst kısımlarına bakmamız yeterlidir. Dor düzende kolonlar daha sade iken, İyon düzende koç başına benzer bir kapital görülür. Korint düzende ise kendilerini aşmışlardır ve çok süslemeli motiflere yer vermişlerdir. Hemen üstünde abaküs bulunur ve sütun ile arşitravı birbirine bağlar.

Tapınak Tipleri

Friz ve arşitravı bulunduran kısıma saçaklık denir. Saçaklığın en alt kısmı arşitravdır, onun üstünde ise friz bulunur ve genellikle kabartmalarla, heykellerle süslüdür. Frizler triglif ve metoflardan oluşur. Metoflar kabartmalar ve heykellerin bulunduğu kısımdır. Triglifler metofları birbirinden ayırır ve sütunun tam üzerinde bulunurlar. Frizin üstünde ise korniş, pediment (alınlık) ve üst korniş bulunur. Pediment içerisinde büyük kabartmalı heykeller bulunur ve birer efsaneyi sembolize eder.

Tapınak Bölümleri

Örnek Metof

Metofları Alınmış Bir Friz

Antik Yunan Tapınak Plan Tipleri

Günümüzde Antik Yunan mimarisi kalıntılarını bembeyaz görsekte gerçekte öyle değildir. Zamanla kaybolan bu bitkisel boyalar bize bembeyaz eserler bırakmıştır. Gerçekte ise Yunanlılar kırmızı, mavi, beyaz ve altın rengini tercih ederler.

Yunan Tapınak Dekorasyonu

Antik Yunan Tiyatroları

Yunan tiyaroları yarım daire şeklinde olur ve insanların tam oturma alanlarının (theatron) merkezinde bir orkestra, seyircilerin yüzlerini döndükleri yerde ise bir sahne bulunurdu. Giriş ve çıkışlar ise theatron ve sahnenin arasında kalan bölümden gerçekleşirdi.

Antik Yunan Mimarisinde Tiyatrolar

Stoa: Halkın geçmesi için yapılmış kapalı geçitler

Gymnasium: Gençlerin hocalar tarafından spor müsabakalarına hazırladıkları yerlerdir.

Stadyumlar: Spor müsabakalarının düzenlendiği alanlar.

Erechteion: Hem heykel hemde kolon görevi gören bu yapılardır. Genellikle kadın figürleri tercih edilir.

Duvarlar: Düşmanlardan korunma için şehrin etrafını saran uzun ve sağlam yapılardır.

Stoa

Stadyum

Erechteion

Antik Yunanistan Mimarisi Hakkında İlginç Gerçekler

• “Tholos”, Yunanlılar tarafından inşa edilmiş küçük dairesel bir tapınaktı.
• Büyük inşaat projeleri, işçileri ve ustaları yöneten bir mimar tarafından yönetiliyordu.
• Yunan tapınaklarının ve heykellerinin çoğu parlak renklerle boyanmıştır.
• Çatılar genellikle küçük bir eğimle inşa edilmiş ve seramik pişmiş toprak kiremitlerle kaplanmıştır.
• Çoğu tapınak, iki veya üç basamaktan oluşan bir temel üzerine inşa edilmiştir. Bu tapınağı çevreleyen arazinin üzerine çıkarırdı.

Antik yunan mimarisi (Grek Mimarisi) benzer yazıları okumak için buraya tıklayabilirsiniz.

Boş bir kafa şeytanın çalışma odasıdır.

Platon